Teatr Polonistyki UW Milenius im. Eligiusza Szymanisa

Dane:

Cele:

Celem działalności Teatru Polonistyki jest przede wszystkim promocja twórczości studentów Wydziału poprzez realizację sceniczną ich utworów dramatycznych i poetyckich oraz popularyzowanie wartościowych dzieł twórców polskich i światowych.

Zachęcamy wszystkich teatralnych zapaleńców do skontaktowania się z nami!

Wystawione spektakle :

  • „M jak..." P. de Marivaux, reż. Philippe Chauvin
  • „Serenada" S. Mrożka, reż. Olga Mikulska, Jakub Sawicki
  • „Paradoks" kabaretu "Tubabuntu"

Historia:

Pomysł stworzenia teatru na Wydziale Polonistyki zrodził się podczas kilkuminutowej rozmowy śp. dra Eligiusza Szymanisa z jedną ze studentek 2. roku, Mileną Załęską. Jednocześnie podobną inicjatywę podjęła grupa studentów powiązanych z Teatrem Akademickim. Pod koniec 2009 roku postanowili połączyć siły i z biegiem czasu udało się stworzyć wspólną i spójną wizję Teatru, który przeszedł gruntowną reorganizację w każdym aspekcie swojej działalności i jest gotowy do nowych wyzwań!

Niezależnie od tego, co przychodzi do głowy zapalonym studentom, nikt nie zapomina i tym bardziej nie podważa idei, którą niedługo przed tragiczną śmiercią zaszczepił nam dr Szymanis. Dziś ma ona dla Teatru znaczenie nie tylko merytoryczne, ale również symboliczne: Sztuka musi być zrobiona z czegoś. Rzeźba jest z marmuru, obraz z farb na płótnie, muzyka z dźwięków, literatura z języka. Teatr jest z materii życia. Życie jest materiałem, z którego jest zrobione przedstawienie. (...) Nie od materiału zależy jednak efekt. Z najlepszego marmuru można wyrzeźbić koszmarek. Najważniejsze jest to, co chce się przekazać. To, że ktoś chce przekazywać, to za mało. Musi mieć coś ważnego do powiedzenia. Prawdziwy teatr (a takich mało) musi myśleć o tym, co da odbiorcom.

Teatr Polonistyki im. Eligiusza Szymanisa tworzy spektakle oparte na uznanych i wybitnych dramatach polskich i zagranicznych. Realizuje również dramaty i teksty prozatorskie zaadaptowane lub napisane przez studentów polonistyki, przez co przyczynia się do propagowania twórczości początkujących dramaturgów i scenarzystów.