Periodyki i serie

PRACE FILOLOGICZNE

PRACE FILOLOGICZNE „Prace Filologiczne", założone w 1884 roku przez Antoniego Adama Kryńskiego, to najstarsze czasopismo filologiczne w Polsce, unikatowe między innymi ze względu na bogatą, długą i ciągłą tradycję. Choć od początku swojego istnienia miało charakter filologiczny, to jednak zawsze dominowała w nim problematyka lingwistyczna. Skupiało ono wokół siebie najwybitniejszych...

PRACE FILOLOGICZNE - literaturoznawstwo

„PRACE FILOLOGICZNE. LITERATUROZNAWSTWO" wyłoniły się z rocznika „Prace Filologiczne", założonego w r. 1884 przez Adama Antoniego Kryńskiego. Od r. 2008 do 2010 pismo wychodziło jako „Prace Filologiczne. Seria literaturoznawcza" (issn 0138-0567; T. LV:2008 „Kresy", T. LVII:2009 „Podróż do Włoch", T. LIX:2010 „Gotycyzmy"). Od r.2011 ukazuje się jako „Prace Filologiczne.Literaturoznawstwo" (issn 2084-6045; nr 1:2011 „Ogrody", nr 2(5):2012 „Nekropolie", nr 3(6):2013 cz.1 „Sources of Verse", cz.2 „Metamorfozy")...

BAROK. HISTORIA - LITERATURA - SZTUKA

"BAROK. HISTORIA - LITERATURA - SZTUKA" Interdyscyplinarny półrocznik "Barok. Historia - Literatura - Sztuka" jest periodykiem o zasięgu międzynarodowym. Istnieje od 1994 roku. "Barok" to jedno z najważniejszych, współczesnych, interdyscyplinarnych pism specjalistycznych: poświęcone jest szczegółowym zagadnieniom, szeroko pojętej, historii kultury (m.in. historii literatury, sztuki,...

NAPIS

Bliższe informacje na temat pisma znajdują się na stronach: Pracowni Literatury Okolicznościowej i Użytkowej UW oraz Zespołu Badań Obszarów Trzecich przy IBL PAN

WIEK OŚWIECENIA

Idea wydawania czasopisma poświeconego epoce Oświecenia, które skupiałoby badaczy różnych dyscyplina naukowych zainteresowanych epoka, zrodziła się w latach siedemdziesiątych w Zespole Literatury Oświecenia, którego kierownikiem był wówczas, jak i przez następnych lat dwadzieścia, profesor Zdzisław Libera. Przyciągnął do współpracy dwu wybitnych badaczy: historyka prawa Bogusława...

BALTIC LINGUSTICS

BALTIC LINGUSTICS About the journal Aims Baltic Linguistic s is an international forum for contemporary linguistic research into the Baltic languages, mainly Lithuanian and Latvian. Its aim it to serve as a bridge between researchers in and outside the Baltic countries. The journal publishes contributions of theoretical and/or empirical interest focusing on the Baltic languages, as...

ZESZYTY ŁUŻYCKIE

Zespół Redakcyjny: Elżbieta Wrocławska (red. nacz.), Ignacy Doliński (zast. red. nacz.), Marcin Szczepański (sekr. red.), Zdzisław Kłos
Rada Redakcyjna: Rafał Leszczyński (Łódź), Jerzy Molas (Warszawa), Dietrich Scholze (Budyšin/Bautzen), Ewa Siatkowska (Warszawa), Krzysztof Wrocławski (Warszawa), Jadwiga Zieniukowa (Warszawa)

Poradnik językowy

MIESIĘCZNIK ZAŁOŻONY W R. 1901 PRZEZ ROMANA ZAWILIŃSKIEGO, ORGAN TOWARZYSTWA KULTURY JĘZYKA
Czasopismo zarejestrowane w European Reference Index for the Humanities (ERIH)

LOGOPEDA

Czasopismo „Logopeda" powstało w 2005 roku. Jego ideą jest promowanie najnowszej wiedzy z logopedii oraz dziedzin pokrewnych. Zaletą internetowej formy prezentacji wiedzy jest m.in. nieograniczony dostęp do „Logopedy" osób zainteresowanych, brak ograniczeń w zakresie liczby publikowanych stron, dzięki czemu każdy z Autorów może przedstawiać wyczerpująco opisywany temat. Do czasopisma nadsyłają publikacje logopedzi teoretycy i praktycy. Liczne grono autorów stanowią także studenci, których prace magisterskie i dyplomowe rekomendowali ich Promotorzy.

Forum Artis Rhetoricae

Kwartalnik FORUM ARTIS RHETORICAE to jedyne w Polsce pismo specjalistyczne poświęcone w całości problematyce retoryki. Ukazuje się od roku 2004. Od roku 2007 pismo zostało wpisane na listę pism recenzowanych, a publikacja w nim jest liczona obecnie na 8 p-któw.

STUDIA Pragmalingwistyczne

„Studia Pragmalingwistyczne" to recenzowane czasopismo naukowe Instytutu Polonistyki Stosowanej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, wydawane jako rocznik. W piśmie ukazują się artykuły problemowe i rozprawy teoretyczne z zakresu szeroko pojętej wiedzy o komunikacji językowej człowieka. Jest otwarte na  autorów z wszystkich środowisk akademickich w Polsce. Pismo prezentuje na swoich łamach interdyscyplinarne podejście do problematyki zachowań językowokomunikacyjnych człowieka.

Przegląd Humanistyczny

Pismo recenzowane o profilu interdyscyplinarnym, istniejące od 1957 roku. Adresowane przede wszystkim do środowiska naukowego, nie pomija jednak czytelnika mniej profesjonalnego, zwłaszcza nauczycieli, studentów, inteligencji zainteresowanej problematyką humanistyczną. Publikuje artykuły problemowe (krajowe i zagraniczne) z zakresu różnych dyscyplin humanistycznych: literaturoznawstwa, historii, kulturoznawstwa, socjologii, filozofii, psychologii, językoznawstwa. Zamieszcza również przekłady oraz materiały i przyczynki, dyskusje i polemiki, recenzje i przeglądy. Po każdym artykule streszczenie w języku angielskim. Także spis treści tłumaczony na język angielski.

PRZEGLĄD FILOZOFICZNO-LITERACKI

ADRES, ul. Krakowskie Przedmieście 3, 00-927 Warszawa, pokój 210 (II piętro), tel. 608 120 393

tekstualia

Tekstualia to ogólnopolski kwartalnik naukowo-literacki o charakterze interdyscyplinarnym, założony przez Żanetę Nalewajk i Krzysztofę Krowirandę w 2005 roku. Wersją pierwotną kwartalnika jest wydanie papierowe. Wydawcą kwartalnika jest Dom Kultury Śródmieście, ul. Smolna 9, 00-375 Warszawa.

WIDOK

„Widok" z pozoru brzmi neutralnie. Jest lub zjawia się przed oczami, gdziekolwiek się zwrócą, niekiedy wymaga jedynie skupienia uwagi. W pierwszym znaczeniu definicji podanej w Uniwersalnym słowniku języka polskiego (2003, t. 4, s. 415) łączy się ze sobą „widziana przestrzeń" i „krajobraz", w drugim – „obraz, wygląd czyjś lub czegoś" z „widzeniem kogoś lub czegoś". Przywoływane są także użycia metaforyczne („mieć widoki na coś") lub wskazujące na celowe działania związane z widzeniem („wystawić coś na widok", „punkt widokowy"). Ten normatywny zapis ujawnia zatem splot charakterystyczny dla myślenia o praktykach wizualnych: złudzenie bezwiednego widzenia nakłada się na widzenie rozumiane jako aktywność, świadoma praktyka patrzenia; „widok" jako przestrzeń obejmowana wzrokiem, spotyka się z „obrazem" opisującym przestrzeń wyróżnioną ramą i obarczoną „różnicą ikoniczną", czyli naddatkiem znaczenia; „widok" jako niezdefiniowany dystans, dopełniany jest przez „widok", którego elementem sami możemy się stać; „widok" jako ustanawiane za pomocą wzroku miejsce skupienia w każdej chwili zmienić się może w przestrzeń błądzenia i nieostrości.